اتفاقات این چند وقت

راستش این چند وقت که سری به اینجا نزدم حسابی سرم شلوغ بود  و از شما چه پنهون کلاس های ترم جدید شروع شده و تقریباً 5 روز و هفته رو میرم کلاس و 2 روزش که کمی دیرتر تموم میشه همسر جان مهربانتر از جان دنبالم میاد و در جوار ایشون میریم خونه و بعد از اون هم آرادی در انتظار مادری که دیگه هیچ انرژی نداره و فقط فقط نیمه جانی رو به خونه میبره.

پسرکم این روزها خیلی عاقل تر از قبل شده و وقتایی که از سرکار برمیگردیم لحظه شماری میکنه و میگه مایا بریم خونمون باسی کنم با ماشینم و خدا رو شکر فعلا مسئله ای برای بردن ایشون به خونه نداریم(البته به لطف کلاس مهارت های فرزند پروری).

اسفند ماهی که گذشت ماه پر از خبر بود تو فامیل و متاسفانه چند تا از فامیلا رو از دست دادیم و بخاطر همین دائم تو راه رفت و برگشت به شمال بودیم گاهی با آراد و البته یک باری هم بدون آراد. برای مراسم ختم دایی جلال که یکشنبه بود قرار شد صبح بریم و غروب هم برگردیم و از اونجایی که آرادی تا بادی بهش میخوره رو باخودمون نبردیم . صبح یکشنبه آراد رو بردم خونه ی مامان گذاشتم و با همسر جان راهی شدیم. سفر کوتاه و خوبی بود باعث شد تا بعد از دو سال و نیم باهمسر مهربان خلوت کنیم . هر چند تو کل مسیر هر جا رو میدیدم و رد میشدیم یاد آرادی میافتادیم . تونل که وقتی واردش میشیم شروع میکنه به جیغ زدن، استراحتگاه همیشگیمون که تا میرسیدیم بچه ام کلی ذوق میکنه و ......... . بعد از رسیدن به مقصد و تعجب پدر و مادر همسر جان از نبردن آراد و کمی هم ناراحتیشون و دلتنگیشون و باز هم افسوس منو همسری که هوا خوب بود و ای کاش می آمد....... و در پایان هم بازگشت حدود 7:30 غروب به خانه.

پنجشنبه 94/12/07 - قبل از عروسی

                                                    ادامه مطلب رو از دست ندین

آخر اون هفته هم مامان و بابا راهی شمال شدند و من هم فرصت رو مناسب دیدم و شروع کردم به نظافت منزل البته از نوع بسیار بسیار راحت رو شویی یعنی فقط و فقط هر چیزی که جلوی دید بود رو تمیز کردم . در اینجا تشکر میکنم از زحمات بدون وقفه ی خواهر گلم سعیده جونم که بسیار کمک من بود. بعد از بازگشت همسر از محل کار شستن چند تکه قالیچه و ....... خانه تکانی ما هم پایان یافت. انتهای شب هم برای اینکه خستگی ما در رود مهمان همسر جان بودیم در فرحزاد که فکر کنم آراد رو بعد از دو ماه و نیم بردیم بیرون و شب هم تا ساعت 11:30 اونجا بودیم و قتی هم برگشتیم آراد کلی تو خونه با خاله سعیده بازی کرد و یک ساعت بعد خوابید.

جمعه صبح هم برای خرید وسایل منزل راهی بازار بزرگ شدیم و به مغازه هایی که مشتری همسر جان بودند سری زدیم و هر کدام بعد از کلی قربون صدقه آراد رفتن از مغازه خارج میشدیم . بماند که عابران پیاده که او را میدیدند شروع میکردن باهاش صحبت کردن و بازی کردن. سخن کوتاه که آراد اینقدر دوید تا همه انرژی این چند ماه که توی تنش جمع شده بود رو تخلیه کرد. بعد از بازگشت هم ناهاری خوردیم و بعد هم به  جمع و جور کردن وسایل گذشت و سر ظهری هم چرتی زدیکم تا خستگی از این تن بی جان در رود و غروب هم سری به منزل عمه ی مهربان آراد زدیم و ساعت 8:30بود که برگشتیم و دیدم ای وای من آراد دوباره تنش داغه و یه کمی لباساش رو کم کردم و شربت بهش دادم و تا صبح هم فکر کنم شش بار بیدار شدم  و یه بار هم پاشویه کردم و خدارو شکر صبح کمی حالش بهتر شد و بعد از احوالپرسی های تلفنی دوباره شنبه غروب بردمش دکتر و دوباره یه دوره ی جدید دارویی که امروز 4 روز ازش گذشته. یعنی ما گل زمستون رو بطور میانگین یک هفته در میان به مطب دکتر آراد خان سر میزنیم (خدا الهی به همچین دکترایی 120 سال عمر بده حداقل اینه که آدم وقتی میره مطبش خیالش راحته که دارو الکی تجویز نمیکنه)

آهان راستی عروسی سمیه هم تو همین ماه بود 7 اسفند جای همه ی دوستان خالی خوب بود و آراد تا میتونست رقصید و رقصید و رقصید و کلاً اون وسط قاطی جمعیت بود و از اونجایی که همسر جان نیومده بود همه ی مسئولیت و دنبال آراد دویدن با من بود و اینجا بود که من قدر همسر مهربانتر از جان را صد بار بیشتر از قبل دانستم. ساعت 12:30 بود که اومدیم خونه آراد باز هم کم نیاورد و شروع کرد به شیطنت و فکر کنم 1:30 صبح بود که خوابید. البته عروسی که خودش یه بحث مفصل داره که نه اینجا جاش هست و نه حوصله ای برای نوشتن.

راستی یادم رفتی همچنا خوندن کتاب های می می نی ادامه دارد و این روزها بیشتر از قبل دلش میخواد تو خونه تاب بازی کنه.

و در پایان دیروز همسری زنگ زد و گفت که محل کارش رو عوض کردن و فرستادنش یه جای دیگه و این هم شکی بودن که آخر سال به ما وارد شد. خدا کنه که باعث خیر بشه.

وای چقدر نوشتم خسته شدم.

جمعه 94/12/14 - بازار بزرگ تهران

جون دلم تو خونه راه میره و میدوه و میگه مایا دوست دارما..!!!!!!!

عاشقتم مامانی.